Cukrzyca to kilka chorób, które różnią się między sobą przyczyną, przebiegiem, objawami, mają jednak wspólną cechę - zbyt duże stężenie glukozy we krwi. Bardzo często cukrzyca przez długi czas rozwija się w ukryciu, a jej pierwszym sygnałem  są kłopoty ze skórą.  

      Głównym powodem nadwrażliwości skóry osób chorujących na cukrzycę są zmiany naczyniowe, a nadmiar cukru we krwi prowadzi do zmian zwyrodnieniowych we włośniczkach, tętniczkach i żyłach, co w konsekwencji powoduje niedożywienie skóry. To z kolei przejawia się dokuczliwą suchością, łuszczeniem się i nadwrażliwością z powodu zwiększenia poziomu lipidów we krwi w przypadku chwijnej cukrzycy u dzieci i młodzieży.. Może również dochodzić do mikro – wylewów, które na skórze tworzą charakterystyczne brązowe plamy. Młode osoby często cierpią na rumień cukrzycowy, objawiający się zaczerwienioną skórą na policzkach, czole, podudziach czy stopach, co też jest trudne w leczeniu i ustępuje dopiero po odpowiedniej diecie i pielęgnacji skóry. Wraz z cukrzycą typu 2 współistnieje bielactwo, czyli miejscowe odbarwienie skóry, a leczenie jest także trudne i nie zawsze daje dobre rezultaty. U osób, które cierpią na zmienny poziom cukru we krwi dochodzi do zwiększenia poziomu lipidów we krwi.

      Skóra osób chorujących na cukrzycę upodabnia się do skóry starczej, ma skłonności do otarć i skaleczeń, częstszych zakażeń, do maceracji czy też tworzenia się wysięków. Grzybica to kolejny problem, z którym muszą borykać się diabetycy. Leczenie musi prowadzić dermatolog, ponieważ jest to bardzo trudna jednostka chorobowa, wymaga dyscypliny w stosowaniu się do zaleceń lekarskich przez cały czas. Jeśli chodzi o kandydozy – zakażenia drożdżakowe, atakują one nie tylko skórę, ale także błonę śluzową narządów rodnych, jamy ustnej i żołądka. W fałdach ciała, pod pachami, w pachwinach i pod piersiami często pojawiają się swędzące i bolesne krostki, które są uciążliwe dla osób chorujących. Pomocne okazują się tutaj różne preparaty, których celem jest ciągłe nawilżanie i ochrona przed bardzo dokuczliwym swędzeniem, jak n.p. dermokosmetyki niezawierające substancji zapachowych, które mogłyby podrażniać skórę. Do pielęgnacji stóp polecane są kremy z mocznikiem (Keranorm).

      W leczeniu chorób skóry duże znaczenie mają preparaty zawierające w swym składzie kortykosteroidy, ale jednocześnie ze względu na fakt, że dają one dużo działań niepożądanych,m.in., ścieńczenie naskórka, teleangiektazje, rozstępy, trądzik posteroidowy, czy przebarwienia i odbarwienia, zaleca się podawać je krótkotrwale, do momentu opanowania ostrego przebiegu choroby. Bardzo ważny jest właściwy wybór preparatu, który musi być poprzedzony prawidłowym rozpoznaniem oraz stanem klinicznym pacjenta. Na rynku dostępne są różne preparaty, które są kombinacją hydrokortyzonu z natamycyną i neomycyną, czy też dipropionianu betametazonu, klotrimazolu i siarczanu gentamycyny (Triderm), a także acetonidu triamcynolonu,gramicydyny, siarczanu neomycyny oraz nystatyny (Triacomb).

      Preparatami polecanymi u dzieci i osób starszych są te, które zawierają steroidy,  o niewielkiej, ale wystarczającej sile działania, n.p. hydrokortyzon. Przy zmianach w okolicach wrażliwych zaleca się połączenie hydrokortyzonu, natamycyny i neomycyny (Pimafucort maść, Pimafucort krem). Hydrokortyzon ma za zadanie działać przeciwzapalnie, należy do grupy słabych kortykosteroidów (grupa I według Europejskiej klasyfikacji miejscowo stosowanych kortykosteroidów w zalezności od siły ich działania), natamycyna posiada najszersze spektrum działania spośród dostępnych preparatów przeciwgrzybicznych i wykazuje najsilniejszy efekt grzybobójczy, jest rekomendowana przez Polskie Towarzystwo Ginekologiczne jako najbezpieczniejsza u kobiet ciężarnych w leczeniu zakażeń grzybiczych pochwy i sromu, neomycyna charakteryzuje się wysoką skutecznością i profilem bezpieczeństwa.  Po zakończeniu kuracji steroidowej zalecany jest często preparat zawierający wyciąg z ogórecznika lekarskiego( Topialyse).